Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2012

Εν μεγάλη Ελληνική αποικία, 200 π.Χ.

Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ' ευχήν στην Αποικία
δεν μέν' η ελαχίστη αμφιβολία,
και μ' όλο που οπωσούν τραβούμ' εμπρός,
ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός
να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.

Όμως το πρόσκομμα κ' η δυσκολία
είναι που κάμνουνε μια ιστορία
μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί
αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ
δεν τους χρειάζονταν κανείς). Για κάθε τι,
για το παραμικρό ρωτούνε κ' εξετάζουν,
κ' ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,
με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.

Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.
Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη·
η κατοχή σας είν' επισφαλής:
η τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Αποικίες.
Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή,
κι από την άλληνα την συναφή,
κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική·
είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τι να γίνει;
σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.

Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε,
βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε·
πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.

Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία,
κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς,
απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία,
να δούμε τι απομένει πια, μετά
τόση δεινότητα χειρουργική.-

Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.
Να μη βιαζόμεθα· είν' επικίνδυνον πράγμα η βία.
Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.
Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Αποικία.
Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;
Και τέλος πάντων, να, τραβούμ' εμπρός.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

ΝΑ ΤΟΣ, ΝΑ ΤΟΣ Ο ΦΤΩΧΟΣ


Επιχειρήσεις όπως το Μega ή ο ΣΚΑΪ ή το «Εθνος» που συνέβαλαν τα μάλα στη διάλυση του πολιτισμού της εργασίας, που υποστήριξαν λυσσασμένα το ξέσκισμα του κοινωνικού ιστού, «τρέχουν» εκ των υστέρων
να αλείψουν με μέλι να γιάνει τον Γιάννη που και οι ίδιοι έκαψαν.Τρέχουν αρωγοί των φτωχών που και οι ίδιοι συνέβαλαν να δημιουργηθούν. Και τρέχουν ξετσίπωτα με τις κάμερες, να (επι)δείξουν το ... θεάρεστο έργο τους, θεομπαίχτες της τελευταίας υποστάθμης - να τος, να τος ο φτωχός
να ’μαι, να ’μαι ο καλός,
ο ευσπλαχνικός και φιλάνθρωπος. Εχει στερέψει, απ’ ό,τι φαίνεται, ο ουρανός από κεραυνούς ακριβείας.
Τρέχουν οι πολίτεςφτωχοί οι περισσότεροι κι αυτοί, να δώσουν απ’ το υστέρημά τους ρούχα, τρόφιμα και παιγνίδια (είμαι κι εγώ μαζί τους) - αλλά με τους δημάρχους, όπως ο κ. Καμίνης και οι περί αυτόν ΜΚΟ που πετάνε στους κάδους αυτό το «υλικό», καθώς και με τους δολοφόνους εκ των Δυνατών που στήνουν φιλανθρωπικά μπαζάρ, είμαι αλλού, χτισμένος μέσα στους δρόμους των πόλεων
Λόγια του Στάθη Σταυρόπουλου

Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Θα τα καταφέρουμε! Ο ένας για τον άλλον και όλοι για όλους.
Οι γιορτές είναι ένας μικρός κοινοτισμός, τρυφερός όσο τα παιδιά θα στολίζουν με τα ματάκια τους τον κόσμο.
Τον στολίζουν αλλά και τον κοιτάζουν, τον μετράνε και τον κρίνουν.
Πολλοί συνάνθρωποί μας θα μείνουν "εκτός" γιορτής, στους δρόμους, εκεί που περιπλανιέται το κοριτσάκι με τα σπίρτα. Στα περισσότερα σπίτια η γιορτή φτωχή.
Ας είναι πλούσια η αγάπη κι η ανθρωπιά. Όλοι θα συναντήσουμε σε κάποια γωνιά το κοριτσάκι με τα σπίρτα...ας πάρουμε από ένα κουτάκι σπίρτα...κι ας ανάψουμε τα δικά μας λαμπιόνια τούτες τις γιορτές.....

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2012

ΗΤΑΝ ΑΝΕΡΓΟΣ ΚΑΙ ΒΑΔΙΖΕ ΣΑΝ ΑΝΕΡΓΟΣ

Με τα χέρια σφιγμένα μέσα στις τσέπες περιπλανιόταν στους σιωπηλούς δρόμους της πρόφασης.
Το βλέμμα του είχε κατακτήσει την κυριολεκτική παγωνιά του χειμωνιάτικου Δεκέμβρη.
Ήταν άνεργος και βάδιζε σαν άνεργος. Με μια αφηρημένη αδιαφορία στα πράγματα που έρχεται μετά από διαδοχικές ήττες.
Με τα "χέρια μέσα στις τσέπες σαν χειροβομβίδες" όπως έλεγε κι ο ποιητής Τάσος Λειβαδίτης.
Δεν είχε φιλοδοξίες. Πάντα τις θεωρούσε περιττές, ακόμα και όταν παγιδεύτηκε σε αυτές.
Είχε μόνο πρόβλημα επιβίωσης και τη φιλοσοφική διασκευή μιας υπερτιμημένης αξιοπρέπειας.
Διακωμωδούσε με πικροχολία την μάταιη αισθητική των γιορτινών ημερών.
Κατευθύνθηκε στο καφενεδάκι της γειτονιάς. Η ματιά του συναντήθηκα απρόσμενα με το μικρό παιδί που ζητιάνευε στη γωνία.
Ένας αυριανός "τρομοκράτης" σκέφτηκε, που δύσκολα θα ξεχάσει ότι κάποιοι του έκλεψαν την παιδική ηλικία. Προσπέρασε βιαστικά αποφεύγοντας συμπεριφορές που πίστευε ότι δεν επιλύουν κανένα πρόβλημα, αντίθετα διαιωνίζουν την αδικία κρύβοντάς την κάτω από το στρώμα της ελεεινής φιλανθρωπίας.
Όταν έφτασε στο καφενεδάκι άρχισε να βρέχει. Το γνωστό τραπέζι ήταν άδειο. Τα λιγοστά χρήματα που είχε ίσα για ένα ούζο.
Σκεφτόταν πως καθώς περνούσαν τα χρόνια, ένοιωθε μεγαλύτερη ανάγκη να πλησιάζει τους ανθρώπους. Όλη του η ζωή μια δυναμική του νου σχεδόν τρομακτική. Με την ικανότητα της σκέψης να προσπερνάει το υπαρκτό και να βλέπει το αληθινό πίσω από τα συρματοπλέγματα των στημένων αντιφάσεων.
Ξαφνικά ένιωσε αφόρητα δυστυχισμένος. Σα να κατέρρευσε όλο το αμυντικό ιδεολόγημα που η σκέψη έπλεκε υπερβαίνοντας την δύσκολη πραγματικότητα. Σα να ήταν όλα αέρας που φύσηξε πάνω στο δένδρο της μοναχικής ζωής του και ταρακούνησε τα κλαδιά της υπαρξιακής του αναζήτησης.
Το άγριο θηρίο των εκλεπτυσμένων συνειρμών του μονομαχούσε με το ανθρώπινο στοιχείο εσωτερικών αναγκών που ξεχάστηκαν στα ξύλινα παγκάκια των διαλογισμών του.
Ένιωσε δάκρυα να υγραίνουν το πρόσωπό του και το βλέμμα του να εστιάζεται με έναν διαφορετικό τρόπο στα ίδια πράγματα που περιέβαλαν τον κόσμο του. Έβλεπε πρώτη φορά ίσως την άπλετη οδύνη που συνυπάρχει με τον άνθρωπο σε ένα αδιάκοπο κυνηγητό επιβίωσης.
"Ο μόνος τρόπος να είσαι ευτυχισμένος είναι να αγαπάς. Αν δεν αγαπάς η ζωή θα σε προσπεράσει. Να κάνεις το καλό...Να αναρωτιέσαι...Να ελπίζεις..., θυμήθηκε τον ποιητικό λόγο...
Έβγαλε τις "χειροβομβίδες" της οργής από τις τσέπες, τις τοποθέτησε νοερά πάνω στο τραπέζι, αφήνοντας την εκρηκτική δύναμη της καρδιάς να συμφιλιωθεί με τις σκέψεις που είχαν αρνηθεί τη ζωή, μέσα από το μοίρασμα τους με άλλους ανθρώπους.
Αυτές τις γιορτές είχε έρθει το πλήρωμα του χρόνου για μια αληθινή συνύπαρξη με όλους τους ανθρώπους..........
..από τα λόγια και τη γραφή της Κυριακής Θεοδωρίδου.....

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2012

ΕΙΔΑ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Χθες το βράδυ ήρθαν στο όνειρό μου πολύ σημαντικά πρόσωπα που ζουν πια στο υπερπέραν, αλλά μας παρακολουθούν με αγωνία και αγάπη. Οι αγώνες τους για το λαό και την ενότητα της αριστεράς έρχεται από πολύ μακρυά και πάει πολύ μακρυά. Οι παρακαταθήκες τους οδηγός για μας που θέλουμε να ενώσουμε το λαό και την αριστερά τούτες τις δύσκολες συγκυρίες που περνά η πατρίδα και ο λαός.
Τους είδα λοιπόν στο όνειρό μου, ζωντανούς κι ανήσυχους. Ήρθαν όλοι... ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ, ΝΙΚΟΣ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ, ΝΙΚΟΣ  ΠΛΟΥΜΠΙΔΗΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ , ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ, ΕΛΛΗ ΠΑΠΠΑ, ΣΩΤΗΡΗΣ ΠΕΤΡΟΥΛΑΣ, κι άλλοι δεκάδες επώνυμοι κι ανώνυμοι αγωνιστές του λαού που δεν είναι πια ανάμεσά μας.
-Μην ανησυχείς σύντροφε μου είπαν, η επίσκεψή μας είναι για καλό. Ακούσαμε το προσκλητήριο για την ενότητα της Αριστεράς και του λαού και μαζευτήκαμε να βοηθήσουμε.
Σας βλέπουμε , σας παρακολουθούμε, είμαστε περήφανοι για την απόφαση σας για την ενότητα της Αριστεράς.
Μου είπαν για τους αγώνες τους, μίλησαν για τα λάθη και τις αδυναμίες τους, επέμεναν πολύ στην ενότητα της Αριστεράς. Μου μίλησαν για το "σύνδρομο της διάσπασης" της Αριστεράς και με μεγάλη συγκίνηση μου ανακοίνωσαν ότι δημιούργησαν πριν πολύ καιρό την πρώτη οργάνωση ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ  σε μια μεγάλη ανοιχτή συνέλευση όπου συμμετείχαν ΟΛΟΙ, ο καθείς με τις απόψεις του!!
Και αφού με χαιρέτησαν ευχήθηκαν μέσα από την καρδιά τους να πετύχουμε τους στόχους μας..
Συγκινημένος, περήφανος για την τιμή, να με επισκεφθούν όλοι αυτοί οι σπουδαίοι άνθρωποι, σκέφτομαι ότι η ενότητα της Αριστεράς δεν είναι αφηρημένη έννοια ούτε συμβαδίζει με την "τέχνη του εφικτού", είναι κατάκτηση. Καθημερινός αγώνας με τον εαυτό μας, με τα λάθη και τις αδυναμίες μας με το παρελθόν και το μέλλον!

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2012

ΗΡΩΕΣ Σ' ΑΠΑΡΤΑ ΒΟΥΝΑ-ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟΣ

25 ΝΟΕΜΒΡΗ 1942

Σαν σήμερα η Εθνική Αντίσταση, 25 Νοέμβρη του 1942 γράφει μια από τις λαμπρότερες σελίδες του Αγώνα του λαού μας ενάντια στον ξένο φασίστα κατακτητή. Ανατινάζει τη γέφυρα του Γοργοποτάμου
 και κόβει τη φόρα των Γερμανών δίνοντας ταυτόχρονα τη δυνατότητα στους "συμμάχους" στην υπόλοιπη Ευρώπη να ανασυνταχθούν ενάντια στον κατακτητή.
Από τέτοιες πράξεις, κάθε λαός κληρονομά από τους προγόνους του μερικές κεντρικές ιδέες που κανονίζουν τη διαγωγή και τη συμπεριφορά του στις πιο σημαντικές περιστάσεις του δημοσίου βίου.
Η Εθνική Αντίσταση συνένωσε την συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού και η δράση της ξεπέρασε τη σημασία ενός απλού αντιστασιακού κινήματος. Το ΕΑΜ είναι η πολυπληθέστερη οργάνωση από την ύπαρξη του νέου Ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα.
Αυτό υπερβαίνει τα κόμματα και τα μακρόπνοα πολιτικά σχέδια.
Αλλά και στο πολιτικό σκέλος η Εθνική Αντίσταση είχε πρωτοπορία.
Στις 27/9/1941 υπογράφεται το ιδρυτικό του ΕΑΜ. Σύμφωνα με την παράγραφο 2, σκοπός του Μετώπου είναι:
α) Η απελευθέρωσις του Έθνους μας από τον σημερινόν ξένο ζυγό και η απόκτησις της πλήρους ανεξαρτησίας της χώρας μας.
β)Ο σχηματισμός προσωρινής κυβέρνησης του ΕΑΜ αμέσως μετά την εκδίωξιν των ξένων κατακτητών, μοναδικός σκοπός της οποίας θα είναι:
Η προκήρυξις εκλογών δια συντακτικήν συνέλευσιν με βάση την αναλογικήν, ίνα ο λαός αποφανθεί κυριαρχικώς επι του τρόπου της διακυβέρνησής του. Το μέτωπο διακυρήσσει ότι δέχεται στις τάξεις του ισότημα όλους τους Έλληνες που θέλουν να αγωνιστούν εναντίον των κατακτητών, ανεξαρτήτως της πολιτικής τοποθέτησης.
Το ΕΑΜ ξεπέρασε και τις προσδοκίες των εμπνευστών του. Γιγαντώθηκε σ' ένα Πανελλήνιο Πατριωτικό μέτωπο, όπου βρήκαν στέγη όλοι οι Έλληνες που ενώθηκαν για να κάνουν κάτι για την σκλαβωμένη πατρίδα.
Η εθνική αντίσταση μας διαπαιδαγώγησε και για το ηθικό και δίκιο του αγώνα. Τέτοιο παράδειγμα αποτελεί το εξής γεγονός που περιγράφουν αγωνιστές της Αντίστασης που πήραν μέρος στο Γοργοπόταμο.
-Μετά το τέλος της επιχείρησης ο Άγγλος Μάγερς αφού συνεχάρη τα τμήματα του ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ για την επιχείρηση ανατίναξης της γέφυρας, θέλησε να "ευχαριστήσει" τους αρχηγούς Άρη Βελουχιώτη και Ναπολέων Ζέρβα δίνοντας από χίλιες λίρες στον καθένα. Ο Ζέρβας αφού τις πήρε πρότεινε στον Άρη να κάνει το ίδιο!
Ο Άρης χωρίς περιστροφές είπε: Τι να τις κάνω τις λίρες; Οι αντάρτες μου χρειάζονται, ρούχα, μπότες, οπλισμό, τροφή... πολεμάνε ξυπόλυτοι με ότι βρούν οπλισμό.... χρειάζονται εξοπλισμό, δεν θέλουν πληρωμή για την λευτεριά της πατρίδας! Μπορείτε να μας προσφέρεται αυτά αντί για λίρες, να σας κόψουμε και απόδειξη για να μη λέτε αύριο ότι μας πληρώσατε για να αγωνιστούμε για την πατρίδα!
Τότε ο λαός αγωνίστηκε για την ελευθερία και την ανεξαρτησία ενάντια στους Στρατιωτικούς κατακτητές δολοφόνους.
Σήμερα ο λαός αγωνίζεται για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της πατρίδας ενάντια στους Οικονομικούς Δολοφόνους κατακτητές.
Οι υποθήκες που μας άφησαν οι αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης είναι οδηγός στον σημερινό αγώνα μας.
ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ!

Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

ΟΜΙΛΟΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ: O ΠΕΤΡΙΝΟΣ ΤΟΙΧΟΣ

ΟΜΙΛΟΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ: O ΠΕΤΡΙΝΟΣ ΤΟΙΧΟΣ: "Μα το Θεό! τι με νοιάζουν εμένα οι νόμοι της φύσης κι η αριθμητική, όταν για κάποιο λόγο αυτοί οι νόμοι και το δυο και δυο δεν μ' αρέσουν; ...

O ΠΕΤΡΙΝΟΣ ΤΟΙΧΟΣ

"Μα το Θεό! τι με νοιάζουν εμένα οι νόμοι της φύσης κι η αριθμητική, όταν για κάποιο λόγο αυτοί οι νόμοι και το δυο και δυο δεν μ' αρέσουν; Δε σκοπεύω βέβαια να γκρεμίσω τον τοίχο με το κεφάλι μου, αφού αλήθεια δεν είμαι τόσο γερός, αλλά και δε θα συμβιβαστώ μονάχα γιατί ο τοίχος είναι πέτρινος και δεν έχω δύναμη να τον γκρεμίσω.
Λες κι ένας πέτρινος τοίχος έχει μια ησυχαστική δύναμη και κλείνει μέσα του, αλήθεια κάποιο μήνυμα γαλήνης, μονάχα γιατί δυο και δυο κάνουν τέσσερα! Είναι παράλογο πέρα για πέρα!
Το κυριότερο είναι όλα να τα καταλαβαίνεις, όλα να τα νιώθεις, όλα τα αδύνατα, όλους τους πέτρινους τοίχους.
Να μη συμβιβάζεσαι μπροστά στο αδύνατο και στον πέτρινο τοίχο, αν σιχαίνεσαι να συμβιβάζεσαι.
Να φτάνεις μέσα από τους πιο αυστηρούς λογικούς συλλογισμούς στα πιο αποκρουστικά συμπεράσματα για το αιώνιο θέμα πως σαν να έφταιξες κι εσύ λιγάκι γι' αυτό τον πέτρινο τοίχο, κι ας είναι πάλι ολοφάνερο πως δεν έφταιξες καθόλου, και σαν συνέπεια όλων αυτών να βουλιάζεις ηδονικά στην απραξία, τρίζοντας σιωπηλά κι ανήμπορα τα δόντια, με την σκέψη πως δεν έχεις ούτε σε ποιόν να κρατήσεις κακία, πως δεν μπορείς να βρεις αντικείμενο για την οργή σου κι ίσως ποτέ να μη μπορέσεις, πως όλα τούτα είναι ψεύτικα, κατεργαριές και κόλπα, πως δεν είναι παρά τέλμα.
Και κανένας δεν ξέρει τι και ποιος, μα παρόλα τα μυστήρια και τις αυταπάτες, εσύ πονάς για όλα αυτά, κι όσο πιο μυστήρια είναι, τόσο πιο πολύ πονάς........

από το Υπόγειο του Ντοστογιέφσκι

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2012

ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ! ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ!

Επιστρέφω στη φυλακή μου.
Στο βαθύ λάκκο της σιωπής.
Στον άνυδρο κάμπο των αναμνήσεων μεταφέρω τον ρέοντα χρόνο, τις θαμπές πομπές των μισθοφόρων ιδεολογημάτων, τις φτιασιδωμένες επιθυμίες των νυχτερινών αναζητήσεων, τις μυστικές συνάξεις των αφηγήσεων και των ιστορημάτων..
...όταν σφίγγουν το χέρι ο ήλιος είναι βέβαιος για το κόσμο....
Επιστρέφω στο μέλλον, στη συντεταγμένη φυγή των ατάκτων, στην προέλαση των υποταγμένων.
Ανεμίζω το λάβαρο των χαμένων ιδεών και χωρίς δισταγμό αυτοχειριάζομαι, αυτοπυρπολούμαι μπρος στα έκπληκτα βλέμματα των επιτυχημένων, των ικανών και των εκλεγμένων...
...όταν χαμογελάνε ένα μικρό χελιδόνι βγαίνει μέσα απ' τα άγρια γένια τους...
Δεν έχει μάτια το πλήθος, δεν έχει νερό να πιει, αίμα να δώσει.
Δεν έχει ουρανό να σκεπάσει τα απομεινάρια των σκηνωμάτων, τα βαλσαμωμένα αγάλματα, τις προτομές των ηρώων και τα μαυσωλεία...
...όταν σκοτώνονται η ζωή τραβάει την ανηφόρα με σημαίες και με ταμπούρλα...
Δεν έχει γυρισμό το μεγάλο ποτάμι.
Ρέει και χάνεται σε νεκρικές κοιλάδες, σε σκοτεινούς υπόγειους λαβυρίνθους, σε λεωφόρους με φώτα νέον και επιγραφές, σε εναύλιους χώρους με σκισμένες αφίσες και ξεθωριασμένα συνθήματα..
...όταν σκοτώνονται η ζωή τραβάει την ανηφόρα με σημαίες και με ταμπούρλα...
Δεν έχει γυρισμό το ταξίδι του χρόνου.
Στο κενοτάφιο του μέλλοντός μας διοργανώνουν σεμνή τελετή οι απελεύθεροι με ήχους βαρβαρικούς, λόγους πυρρίχιους και πυροτεχνήματα..
...κάτου απ' το χώμα, μες στα σταυρωμένα χέρια τους κρατάνε της καμπάνας το σχοινί...
Εικόνες που τρέχουν στον ουρανό σα σύννεφα που εγκυμονούν την καταιγίδα της λήθης, ήχοι που στροβιλίζουν και εφορμούν και μας ματώνουν τα τύμπανα, κραυγές που μας περικυκλώνουν και μας πολιορκούν..
...προσμένουνε την ώρα, δεν κοιμούνται, δεν πεθαίνουν, προσμένουν να σημάνουν την ανάσταση...

Μόνη μας διαφυγή τα ξέφτια της χαμένης μας νεότητας, σελιδοδείκτες στο κλειστό βιβλίο του μέλλοντός μας που ξεχάσαμε στο σκονισμένο ράφι του σήμερα.
17/ΝΟΕΜΒΡΗ 2007 Βασίλης Τριανταφυλλίδης (Χάρυ Κλύνν)
Αφιερωμένο και στην 39η επέτειο του Πολυτεχνείου...

Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 2012

Pink Floyd Pigs (three different ones) Animal

ΟΜΙΛΟΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ: ΓΑΛΛΙΑ 1848 - ΕΛΛΑΔΑ 2012

ΟΜΙΛΟΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ: ΓΑΛΛΙΑ 1848 - ΕΛΛΑΔΑ 2012: Ο Μάρξ περιέγραφε την κατάσταση στη Γαλλία του 1848 ως εξής: "Η ομάδα της αστικής τάξης που κυβερνούσε και νομοθετούσε με τις Βουλές, είχε ...

ΓΑΛΛΙΑ 1848 - ΕΛΛΑΔΑ 2012

Ο Μάρξ περιέγραφε την κατάσταση στη Γαλλία του 1848 ως εξής:
"Η ομάδα της αστικής τάξης που κυβερνούσε και νομοθετούσε με τις Βουλές, είχε άμεσο συμφέρον στην καταχρέωση του κράτους. Το κρατικό έλλειμμα αυτό ήταν ίσα-ίσα το καθαυτό αντικείμενο της κερδοσκοπίας της και η κύρια πηγή του πλουτισμού της. Κάθε χρόνο κι από ένα έλλειμμα. Ύστερα από κάθε τέσσερα-πέντε χρόνια κι από ένα νέο δάνειο. Και κάθε νέο δάνειο πρόσφερε στη χρηματική αριστοκρατία μια καινούργια ευκαιρία να κατακλέβει το κράτος που κρατιόταν τεχνικά στο χείλος της χρεωκοπίας, και που ήταν υποχρεωμένο να διαπραγματεύεται με τους τραπεζίτες κάτω από τους πιο δυσμενείς όρους.
Τα τεράστια ποσά που κυλούσαν έτσι μέσα στα χέρια του κράτους έδιναν επί πλέον ευκαιρίες για δόλια συμβόλαια προμηθειών, για δωροδοκίες, καταχρήσεις και κάθε λογής μπαγαμποντιές. Η εξαπάτηση του κράτους όπως γινόταν χοντρικά με τα δάνεια επαναλαμβανόταν λιανικά με τα δημόσια  έργα. Οι σχέσεις ανάμεσα στη βουλή και την Κυβέρνηση πολλαπλασιαζόταν σα σχέσεις ανάμεσα σε ξεχωριστές διαχειρίσεις και σε ξεχωριστούς εργολάβους.
Η άρχουσα τάξη εκμεταλλευόταν με τον ίδιο τρόπο τις κρατικές δαπάνες και τα κρατικά δάνεια. Οι βουλές φόρτωναν στο κράτος τα κύρια βάρη και εξασφάλιζαν στην κερδοσκοπική αριστοκρατία του χρήματος, τους χρυσούς καρπούς.
Ενώ η αριστοκρατία του χρήματος έκανε τους νόμους, διεύθυνε το κράτος είχε στη διάθεσή της όλες τις οργανωμένες δημόσιες εξουσίες και με βάση αυτά τα ίδια τα γεγονότα και με τον Τύπο εξουσίαζε την κοινή γνώμη και ενώ σ' όλες τις σφαίρες, από την αυλή ως το Cafe Borgne συνεχιζόταν η ίδια πορνεία, η ίδια ξετσίπωτη απάτη, η ίδια μανία πλουτισμού, όχι με την παραγωγή, αλλά με το επιτήδειο τσέπωμα του έτοιμου πλούτου των άλλων, ξέσπασαν ιδιαίτερα στις κορυφές της αστικής κοινωνίας, και επικράτησαν αχαλίνωτα νοσηρές και έκλυτες ορέξεις που κάθε στιγμή ερχόταν σε σύγκρουση με τους ίδιους τους αστικούς νόμους- ορέξεις όπου ο πλούτος που προερχόταν απ' το παιχνίδι γύρευε φυσικά την ικανοποίησή του εκεί που η απόλαυση γίνεται ακολασία, εκεί που γίνονται ένα το χρήμα, η βρωμιά και το αίμα.....

-Είναι προφανή τα συγκλίνοντα στοιχεία στη Γαλλία του 1848 με την κατάσταση στην Ελλάδα του σήμερα. Βέβαια υπάρχει μια σημαντική διαφορά. Η Γαλλία του τότε ήταν μια μεγάλη αποικιοκρατική δύναμη και σήμερα είναι μια σημαντική ιμπεριαλιστική χώρα. Η Ελλάδα του χθες και του σήμερα είναι μια υποταγμένη και εξαρτημένη χώρα.
Γιατί, τι άλλο συμβαίνει στη σημερινή Ελλάδα εκτός από το γεγονός ότι το καθεστώς της ξενοκρατίας υπηρετείται με τον καλύτερο τρόπο από την σημερινή τρικομματική κυβέρνηση; Και όχι μόνο.
Έχουμε να κάνουμε με μια κατάσταση πλήρους απαλλοτρίωσης των δικαιωμάτων της Βουλής υπέρ της εκτελεστικής εξουσίας που μόνο κατ' επίφαση αντιπροσωπεύει τον Ελληνικό λαό.
Η κρατούσα κατάσταση τελικά δεν είναι παρά μια κυβερνητική δικτατορία στη Βουλή και δια μέσου της Βουλής στον λαό..

Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

ΕΤΟΥΤΗ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ

"όσοι έχουν την τύχη μας στα χέρια τους, όσοι μας κυβερνούν, μεγάλοι και μικροί και υπουργοί και βουλευταί, τόχουν σε δόξα, τόχουν σε τιμή, τόχουν δε ικανότητη, το να τους ειπής: ότι έκλεψαν, ότι πρόδωσαν, ότι ήφεραν τόσα κακά εις τη πατρίδα!
Είναι "άξιοι" άνθρωποι και τιμώνται και βραβεύονται.
Όσοι είναι τίμιοι, κατατρέχονται ως ανάξιοι της κοινωνίας και της πολιτείας...

"Ετούτη την πατρίδα όμως την έχομεν ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ και οι σοφοί κι οι αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί και πολιτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι, όσοι αγωνιστήκαμεν αναλόγως ο καθείς.
Το λοιπόν, έχωμεν να ζήσωμεν Εδώ!
Είμαστε εις το "εμείς" κι όχι εις το "εγώ". Κι εις το εξής να μάθωμεν γνώση, αν θέλωμεν να φτειάσωμεν Χωριό........

                                                              ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ

Η χώρα μου είναι μικρή, μα γεμάτη όνειρα για μια καλύτερη ζωή.
Η χώρα μου είναι μικρή μα είναι αυτή  που δίδαξε τον πολιτισμό και την δημοκρατία στον υπόλοιπο κόσμο!
Η χώρα μου είναι μικρή, μα ζει σ΄αυτή ένας "κόσμος αγγέλων" που υποσχέθηκε την είσοδο των μη προνομιούχων Ελλήνων στην ΕΔΕΜ..
Η χώρα μου είναι μικρή, μα ζει σ΄αυτήν ένας "κόσμος αγγέλων" που υποσχέθηκε την επανίδρυση του κράτους, την κάθαρση και την διαφάνεια!
ΑΥΤΟΙ οι "άγγελοι" μετατράπηκαν σε ΛΕΓΕΩΝΑ ΑΠΑΤΕΩΝΩΝ που όχι μόνο πλούτισε σε βάρος μας αλλά κυριολεκτικά τσαλαπάτησε την αξιοπρέπειά μας.
Η χώρα μου είναι μικρή, δεν χωράει άλλο αυτούς τους "ΑΓΓΕΛΟΥΣ".
Να φύγουν τώρα, όσο πιο μακρυά μπορούν!

                                                        Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

ΠΑΝΩ ΑΠ' ΟΛΑ Η ΕΝΟΤΗΤΑ

27/9/1941  υπογράφεται το ιδρυτικό του ΕΑΜ. Σύμφωνα με την παράγραφο 2, σκοπός του Μετώπου είναι:
α) Η απελευθέρωσις του Έθνους μας από τον σημερινόν ξένον ζυγόν και η απόκτησις της πλήρους ανεξαρτησίας της χώρας μας...
Το Μέτωπο διακηρύσσει ότι δέχεται στις τάξεις του, ισότιμα όλους τους ΄Ελληνες που θέλουν να αγωνιστούν εναντίον των κατακτητών, ανεξαρτήτως της πολιτικής τους τοποθέτησης!..................

Το ΕΑΜ ξεπέρασε τις προσδοκίες των εμπνευστών του, γιγαντώθηκε σ' ένα πανελλήνιο πατριωτικό μέτωπο, όπου βρήκαν στέγη όλοι οι Έλληνες που ένοιωθαν ότι κάτι πρέπει να κάνουν για την σκλαβωμένη πατρίδα.
Σήμερα ο κατακτητής με άλλα μέσα έχει τον ίδιο στόχο, την υποδούλωση της πατρίδας.
Με την "βοήθεια" των εδώ διαχειριστών της εξουσίας ως άλλων "συμμάχων" των δυνάμεων κατοχής, έχουν στόχο την πλήρη υποταγή του Ελληνικού λαού....
Όμως κάθε λαός κληρονομεί από τους προγόνους του μερικές κεντρικές ιδέες που κανονίζουν την πορεία του στις πιο σημαντικές περιστάσεις του δημόσιου βίου.
Αυτό που απασχολεί σήμερα το λαό είναι να αποτρέψει την πλήρη υποδούλωση που θα τον ρίξει στο κοινωνικό περιθώριο.
Προέχει λοιπόν, ο λαός να βγει μπροστά, ενωμένος, να υπερασπιστεί το αυτονόητο: Να μπορεί να επιλέγει ο ίδιος το παρόν και το μέλλον του, ελεύθερα και δημοκρατικά.
Η ιστορία μας διδάσκει και μας καλεί..
-Η Αρχαία Ελλάδα είναι το πρότυπο. Από 'δω ξεκίνησαν όλα. Η πολιτική, η δημοκρατία, η ιατρική, τα μαθηματικά, η ιστορία, οι τέχνες, ο πολιτισμός. Εδώ οι άνθρωποι έγιναν άνθρωποι!
-Η επανάσταση του 1821 είναι το σταθερό πρότυπο των αγώνων του Ελληνικού λαού!
-Η εθνική αντίσταση είναι πρακτικά το παράδειγμα, με πολιτικό περιεχόμενο για την ενότητα του λαού.
Ας αξιοποιήσουμε την ιστορία μας, οι συνθήκες είναι κατάλληλες από κάθε πλευρά..